• Zamek w Kórniku
• w murach zamku znajduje się muzeum oraz siedziba jednej z pięciu największych bibliotek w Polsce - Biblioteki Kórnickiej PAN
• przyzamkowe Arboretum
• na dziedzińcu zamkowym zachowały się oficyny z XVIII w.
• wzniesiony ok. 1437 roku kościół gotycki z neogotycką fasadą w Kórniku
• na środku kórnickiego rynku stoi neobarokowy ratusz
• wzdłuż ulic miasta zachowały się liczne domy kalenicowe z XVIII i XIX wieku
• budynek starej poczty w Kórniku z XVIII wieku
• oficyny na Prowencie – w jednej z nich urodziła się noblistka Wisława Szymborska
• barokowy ratusz w Bninie z poł. XVIII wieku
• wzniesiony w 1826 roku kościół rzymsko-katolicki p.w. św. Wojciecha (dawniej ewangelicki) w Bninie
• malownicze dworki w Dworzyskach i Dziećmierowie

Przez cały rok tysiące turystów przyciąga zamek kórnicki. Początki jego historii sięgają średniowiecza. Udokumentowaną historię zamku wyznacza rok 1426 – kiedy to ówczesny właściciel Mikołaj Górka zlecił rozbudowę zamku. Ukończona około 1430 roku murowana, obronna budowla otoczona była fosą a dostęp do niej był możliwy jedynie przez zwodzony most oraz spuszczaną okutą kratę. Do dziś z tego okresu zachowały się stare mury i piwnice obiektu. W połowie XVI wieku ten gotycki zamek rozbudowano i zwiększono jego funkcje obronne.

Wiek XVIII przyniósł kolejne zmiany w jego sylwetce: Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka przeobraziła średniowieczny zamek w barokowy pałac. Dzisiejszy kształt zamku zawdzięczamy Tytusowi Działyńskiemu – neogotycki, o wyglądzie i charakterze nawiązującym do budowli obronnych, jest dziś jedną z niewielu rezydencji w Wielkopolsce, która zachowała swoją niezmienioną postać od XIX wieku.

W murach zamku mieści się muzeum z wieloma unikatowymi eksponatami. Niezmienione, zachowane z pietyzmem wnętrza muzeum wyposażone są w meble różnych stylów i epok a ściany zdobią obrazy mistrzów polskich i europejskich. Możemy podziwiać tu również rzeźby, kolekcje numizmatyczne, militaria polskie i wschodnie, wyroby rzemiosła artystycznego z porcelany i srebra oraz zbiory etnograficzne i przyrodnicze z Australii i Oceanii. ...a nocami – jak głosi legenda - po parku i zamkowych komnatach przechadza się Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka zwana „Białą Damą” ...

W zamku ma swoją siedzibę Biblioteka Kórnicka, której bogaty księgozbiór szczególnie ceniony jest przez bibliofili. Założył ją ok. 1828 roku Tytus Działyński, który odziedziczył po swoim ojcu niewielką bibliotekę rodową. Podczas licznych podróży po Polsce i Europie nawiązywał kontakty z antykwariuszami i uczonymi – w ten sposób rozpoczął gromadzenie swoich zbiorów. Tytus Działyński zebrał kilkadziesiąt tysięcy książek i rękopisów, a w 1828 r. rozpoczął także działalność wydawniczą. Dla potrzeb biblioteki przeznaczył zamek w Kórniku i specjalnie przystosowany pawilon ogrodowy. Jego syn i następca, Jan Działyński z rozmachem kontynuował dzieło ojca. Dzisiaj Biblioteka Kórnicka jest jedną z pięciu największych tego typu placówek w Polsce a jej zbiory obejmują: około 400 tys. woluminów, w tym ponad 30 tys. starych druków, 14 tys. rękopisów, mapy, atlasy, zbiory graficzne, ekslibrisy, fotografie a także muzykalia i numizmaty. Od czasu założenia biblioteki, aż po dzień dzisiejszy gromadzi ona głównie dzieła związane z historią, literaturą i kulajcennigjsze râka)e dnieja zwręzopisy to między innymi III część mickiewiczowskich „Dziadów” i „Pani Twardowska”, „Hymn o zachodzie słońca” Juliusza Słowackiego oraz opis kampanii włoskiej Napoleona. Najstarszym dziełem jest rękopis francuski z IX wieku. Od 1953 roku Biblioteka Kórnicka jest placówką Polskiej Akademii Nauk. Jako pierwsza biblioteka w Polsce umieściła pełną komputerową bazę starych druków i rękopisów w internecie.

Prawdziwą chlubą mieszkańców gminy jest Arboretum Kórnickie. Liczące około 3 tys. gatunków i odmian drzew i krzewów jest jednym z największych w Europie Środkowej parków dendrologicznych. Wiele z okazów, często o imponujących rozmiarach, liczy sobie dzisiaj 130-180 lat. Najstarsze rosnące drzewa to ok. 300-letnie lipy drobnolistne. Park tak jak i zamek przechodził różne koleje losu. Początkowo był to ogród włoski, który w XVIII wieku Teofila z Działyńskich Szołdrska-Potulicka przekształciła na modny wówczas park w stylu francuskim, ze strzyżonymi żywopłotami, sztucznymi sadzawkami oraz wodotryskami i kamiennymi figurkami. Początki Arboretum to wiek XIX. Kolekcjonowanie drzew i krzewów zainicjował Tytus Działyński. Przy okazji przebudowy Zamku powiększył park o nowe tereny i urządził go w stylu angielskim – nadając mu charakter parku krajobrazowego. Pojawiły się wówczas duże przestrzenie łąk i trawników, z szerokimi perspektywami i swobodnie rosnącymi grupami drzew i krzewów. Tytus Działyński interesował się szczególnie obcymi gatunkami, które sprowadzał m.in. z firm szkółkarskich Francji, Belgii, Niemiec i Anglii. Po ojcu arboretum przejął Jan Działyński, który z zamiłowania i wykształcenia był ogrodnikiem-dendrologiem. Pragnąc założyć w Kórniku „ogród botaniczny szkoły leśnej” zgromadził w nim imponującą kolekcję gatunków drzew i krzewów, szczególnie iglastych.

Arboretum jest dziś częścią Instytutu Dendrologii Polskiej Akademii Nauk. W latach 1960-1970 kolekcje dendrologiczne zostały rozszerzone na tereny położone na wschód od starego parku, a od 1970 r. niektóre nowe gatunki drzew i krzewów (zwłaszcza różaneczników i azalii) sadzone są na terenie lasu doświadczalnego Zwierzyniec położonego za Jeziorem Kórnickim. W jednej z najstarszych budowli parkowych mieści się Muzeum Dendrologiczne. Jest to miejsce licznie odwiedzane przez turystów z Polski i z całej Europy. Najpiękniej prezentuje się w maju w porze kwitnienia azalii, różaneczników i magnolii, a także jesienią, kiedy to liście drzew wspaniale przebarwiają się na kolor intensywnie czerwony i pomarańczowy.